WSPOMNIENIE O PAPIEŻU I JEGO PIELGRZYMCE DO OJCZYZNY

Wiersz napisałem z myślą o kanonizacji Ojca Św. Jana Pawła II w kwietniu 2014 r.

Z radością w sercach Jana Pawła witamy,
Na ojczystej ziemi jesteś bliski, drogi.
Mile zapraszamy,
W Swoje niskie progi.

Całujesz ojczystą ukochaną ziemię,
Znasz ciężką pracę, biedę, ludzki trud,
Boś Ty Nasz Rodak tyś polskie plemię,
I za to Ci wierny wybrany lud.

Drogi Ojcze Święty! Ty z otwartym sumieniem,
Jak promień słońca w złocistym pucharze,
Dla zbolałych serc niosłeś ukojenie,
By ludzkie życie w lepszym ukazać wymiarze.

Skruszyłeś komunizm zmorę tego Świata,
To wszystko upadło, Polska wyzwolona,
Zły system co dręczył bardzo długie lata,
Nie będzie już nękać zaraza czerwona.

Lecz są chwile pełne trwogi,
Lęk niepokój w Twojej duszy,
Czarna wstęga kręte drogi,
I mur twardy trudno skruszyć,

Zło nad Tobą się kołysze,
Chce zatrzymać zegar Świata,
I zakłócić spokój ciszę,
Obok Ciebie śmierć skrzydlata.

Brat cię zranił – nie masz wroga,
Wybaczyłeś bo tak trzeba,
Przerażenie wielka trwoga,
Bóg uchylił skrawek nieba.

I znów pośród wichrów burzy,
W skwarze co z nieba jak ukrop się leje,
W cieniu oazy u górskich podnóży,
Wypełniasz misję, niesiesz nadzieję.

I tak przez blisko trzydzieści lat,
Pielgrzymowałeś razy sto trzy,
Wypełniłeś swój pontyfikat,
To nie kto inny lecz właśnie Ty.

Odszedł nasz Pasterz nie ma rodaka,
Pielgrzymuje po lazurowym kobiercu,
Nie przyjmie mędrców już z tego świata,
Został w pamięci, w myślach i w sercu.

Akant : Jan Kulik