Warsztaty o Wilamowicach w Wypożyczalni nr 37

Powiększ obrazWarsztaty o Wilamowicach w Wypożyczalni nr 37

Cóż to takiego gyśtałt, jypła lub rök? Czy to coś do jedzenia? A może do ubrania? Jak powiedzieć po wilamowicku dzień dobry, kocham Cię, tak, nie, przyjaciel (skiöeekunt, yh ho dih gan, ju, ny, gyśpon)?

25 stycznia w Wypożyczalni dla Dorosłych i Młodzieży nr 37 na spotkaniu z edukatorką Joanną Kościańską ze Stowarzyszenia Pracownia Etnograficzna dzieci z Przedszkola nr 432 przy ul. Kunieckiej rozmawiały o Wilamowianach, ich szczególnym języku i tradycjach. Przedszkolaki zapoznawały się z prezentacją multimedialną przygotowaną w ramach kompleksowego projektu #Wilamowicemówią, który powstał w celu wsparcia mieszkańców Wilamowic w ich dążeniach do zachowania i rozwoju unikalnego dziedzictwa kulturowego.

Dowiedziały się, skąd wzięła się ludność wilamowicka w Polsce i w jaki sposób w ówczesnych czasach przemierzała drogę z Zachodniej Europy czyli terenów Holandii do naszego kraju. W związku z przygotowaną przez panią Joannę prezentacją multimedialną dzieci szczególnie zainteresowało czym zajmowała się zawodowo ludność wilamowicka, czy istniały reklamacje, kim byli śmierguśnicy tj. przebierańcy w Lany Poniedziałek. Mogliśmy się sami przekonać
o tym jakie ciekawe stroje, bogate w zdobienia nosiło się w Wilamowicach. Prowadząca warsztaty przywiozła ze sobą oryginalne kobiece stroje wilamowickie i uczestniczące w zajęciach dziewczynki mogły je przymierzyć.

Nie zabrakło też legendy o poszukiwaniu księżyca… w studni! To jedna z bardziej znanych w Wilamowicach legend. My wszyscy dowiedzieliśmy się, że: Wilamowice to niewielkie miasteczko między Bielskiem-Białą a Oświęcimiem, założone w XIII wieku przez osadników z Europy Zachodniej. Przywieźli oni ze sobą własny język wymysiöeryś – dziś jeden z najbardziej zagrożonych języków Europy. Choć do czasu końca II wojny światowej wilamowski był podstawowym językiem komunikacji dla mieszkańców miasteczka, obecnie sprawnie posługuje się nim zaledwie około trzydziestu, głównie starszych, osób. Przyczyną gwałtownego spadku liczby użytkowników języka wilamowskiego były represje ze strony władz komunistycznych, które w okresie powojennym doprowadziły do usunięcia tego języka z przestrzeni publicznej na kilka dziesięcioleci i do znacznego ograniczenia międzypokoleniowego przekazu kulturowego. Obecnie w Wilamowicach prowadzone są w działania badania językoznawcze, działania animacyjne, rewitalizujące. Dzięki interdyscyplinarnej współpracy powstały nowe materiały edukacyjne, gry i zabawy, wspierające opowiadanie o wilamowskich tradycjach, zarówno najmłodszym pokoleniom Wilamowian, jak i osobom spoza miejscowości.