PRZEDWIOŚNIE

Zima się skończyła, zakończył się luty,
Czas schować grube palta i podkute buty.
Już przedwiośnie w siłę rośnie
Świat ciepłem osnuty.

Ziemie się rodzi od nowa,
Świeży swój zapach rozsiewa.
Dzionek się znacznie wydłużył
I ptak na gałęziach śpiewa.

Wszystko się budzi do życia.
Słoneczko wygląda zza chmury
Drzewa się w pąki stroją
I widać rozkwit natury.

Człowiek nierozerwalnie złączony z przyrodą
Wraz z nią czuje i zmienia,
Bo to jest przecież istotą
Naszego, ludzkiego istnienia.

Więc niech zefirek powiewa,
Trawki zielenią i kwiatuszki rosną,
A my bądźmy gotowi
Na radosne spotkanie z wiosną.

Akant : Danuta Chyła