Polskie góry

Ostre, skaliste grzbiety,
W głębi wąwozu kamienna ścieżka
Góry Sudety,
Ze szczytem Śnieżka.

Spienione potoki, rzeźbią skalne łoże,
Nad szczytami zawieszone chmury
Tworzą przestworze.
Karpaty, Sudety, Tatry, polskie góry.

Srebrzyste szczyty, wyniesione w blasku,
Cichnie głos świstaka. Wodogrzmoty Mickiewicza,
Spadająca woda wśród skał w potrzasku,
To gór tajemnica.

Niespotykane widoki,
Morskie Oko, jezioro polodowcowe,
Kamienne opoki.
Wapienne głazy, ściany granitowe.

Zgarbiona limba rzuca cień ponury.
Groty, jaskinie, podziemne korytarze.
Polskie góry – cuda natury,
Twoich i moich marzeń.

A na dolinach z początkiem maja,
Powietrze górskie, skąpane deszczem.
Miliony krokusów łąki przystraja,
Cóż piękniejszego może być jeszcze.

Akant : Jan Kulik