Po piękną przyszłość

Po przyszłość ponad podziałami,
prawdziwość przemiany powszechnej,
przepiękne pojęcia pejzaży,
pamięć przeszłości poległej.

Posłuszni, pokorni, poddani,
podnieceni piękna przedwiośniem,
pobudzeni prawd powołaniem,
przeszli przez plac powinności.

Przezacna, przepiękna przyszłości,
przepełniona pychą pomników,
podwalino podmyta prawdą,
przeceną potęgi poniekąd.

Pod powiekami powoli przygasa,
pochodnia przyszłości poczciwej,
purpurowym pyłem porasta,
piękno pachnące prawdziwe.

Akant : Kazimierz Nowacki