O piołunie (Co on umie)

Któż (cóż) lepiej umie, niżeli piołun
Pomóc, by wrócił do głowy rozum
Popróbuj wziąć go, choć ciut, do swych ust
To ich kąciki opadną na biust
Lecz kto wytrzyma, chociaż się skrzywi
Tak się poczuje, że sam się zadziwi
W mig wyprowadzą się zeń lokatorzy
Zaraz się człowiek poczuje hoży
Tak oczyszczony i odmłodzony
Że choćby dziad już – poszuka żony

Życia słodkiego, piołunu goryczy
Skryta zielarka w sekrecie życzy…

Akant : Halina Drohomirecka