Moi nowi przyjaciele poeci z koła „AKANT”

Od tego myślenia,
Rozbolała mnie głowa.

Śnieżek bielusieńki,
W bajoro się zamieniał,
Stąpałam po tym błocie,
Strasznie zamyślona..

Nerwy jak postronki
Grały na mej strunie,
Sądziłam, że nie zdołam
Strachu pokonać.

Chciałam się uśmiechać,
Nic z tego nie wyszło,
Moja zrzedła mina
Nie chciała z mych lic zniknąć.

Dziś już wiem!!!

Niepotrzebnie się bałam,
Bo w Waszym gronie,
Drodzy przyjaciele,
Swojsko się poczułam.

Tu rozwinę swe skrzydła,
jeszcze nie opierzone,
od Was nauczę się pisać
o pięknie nieskończonym.

Akant : Janina Monika Wilczyńska