Kwiatek z Podola

Na murze z kamienia ciemnym,
Ziele się czepia wytrwale
Mur to Kamieńca – wojenny,
A zielsko tak kwitnie zuchwale!

Na mury pnie się wysoko,
Na gładkiej stromiźnie żyć trudno!
Na kraj swój stamtąd ma oko,
Wartę dla Polski ma żmudną.

Kwiecie do Polski stęskniony,
Wytrwale trwasz na rubieży,
Wspominasz czas polski miniony,
I że polskość tu przetrwa – wciąż wierzysz.

Polacy są tu od dawna,
To oni wznieśli te mury.
Obrona ich mężna – jest sławna,
Im kwiatku zdobiłeś mundury!

Widziałeś też trudny walk czas,
Krew polską przelaną w te dni
I klęskę, co spadła jak głaz.
Widziałeś Polaków los zły.

Od Polski są oddzieleni
Przez moce bezprawia i zła.
Zsyłką, mordami zniszczeni.
Lecz o Polsce myślą co dnia!

Kwiecie do Polski stęskniony
Wytrwale trwasz na rubieży,
Wspominasz czas polski miniony,
I że polskość tu przetrwa – wciąż wierzysz!

Kamieniec Podolski, kwiecień 2007

Akant : Jan Kawczyński