Duszą Was widzę

Jakie to miłe,
że Was tu odkryłam,
a taka ponura, niewesoła
byłam,
że wszyscy znajomi
kołem omijali.
Mnie, smętnej kobiety,
po prostu się bali
do wczoraj.
Teraz nie poznają,
od rana do nocy,
wszyscy zapraszają,
że nie wiem, gdzie iść mam,
bo tak promienieję
radością,
że w grupie,
z Wami mam nadzieję
na radość,
na przyjaźń…
Czasu jest zbyt mało
a mnie do Was wszystkich
na raz by się chciało
lecieć
choćby myślą
i choćby przez łącza
przesyłać Wam wieści
na promykach słońca,
niech płyną tu z nieba.
Kontaktu ze światem
duszy mojej trzeba …
Dzisiaj życie się toczy
bardziej w Internecie,
przez to i poetom
jest łatwiej na świecie.
Zamiast gdzieś wychodzić
można ostać w domu
i z pomocą myszki
przekazać co komu,
z mądrymi przebywać,
poruszać się w czasie
przeszłym, przyszłym
i teraz
strofy zapisywać
z wciąż widoczną pasją
i zgodnie z sumieniem
można przesłać treści
podszyte cierpieniem.
Mniej istotne się zdaje,
jak i co się pisze.
ważne, że tu z Wami,
myśli Wasze słyszę.
To tak, jakbym duszą
wszystkich Was widziała…
Jestem dzisiaj z Wami.
I to puenta cała…

Akant : Maria Mickiewicz-Gawędzka