Ewa Furmańska

Wypijam samotność do dna
jak codzienną szklankę herbaty.
Wokół mnie tłumy ludzi,
a ja sama z bólem w sercu.

Wszyscy gdzieś pędzą,
śpieszą na złamanie karku.
Na twarzach malują się
zmęczenie i ból,
w sercach słychać
krzyk rozpaczy.

Wypijam samotność do dna
jak codzienne umieranie mnie samej.
Jestem sama,
a jednocześnie Ty jesteś ze mną, Panie.

Akant : Ewa Furmańska

On widzi twoje łzy
Ukrywane przed światem
Za drzwiami duszy
Stoi i woła:
„Ja jestem drogą i prawdą i życiem.
Nikt nie przychodzi do Ojca
Inaczej jak tylko przeze Mnie”.

Puka, lecz
Nie pozwalasz Mu
Wejść do środka
Mówiąc:
„Dam sobie radę sam”.

Mijają dni
A ty nadal
Błądzisz po omacku
Z powodu grzechów
Ginie twoja dusza.

Zawołaj do Niego!
Jeszcze stoi u drzwi…
Czas łaski trwa!

Akant : Ewa Furmańska

Zaufaj Bogu
On prawdą jest
Pójdź Jego drogą
Wąską do Nieba.

Przyjmij Miłość
Rozpiętą na krzyżu
Wśród pogardy i cierpienia.

Jezus umarł zamiast ciebie
Zapłacił cenę za grzech
Nie przegap dziś
Szansy zbawienia!!!

Akant : Ewa Furmańska

Ile razy błądzę w ciemnościach,
Ty odnajdujesz mnie Panie.

Gdy Cię ranię swoimi grzechami,
Ty mi przebaczasz.

Ile razy powracam do Twego domu,
Ty za każdym razem przyjmujesz
z otwartymi ramionami
i ze łzami w oczach.

A gdy brakuje sił, by dalej za Tobą iść,
Ty niesiesz mnie na swoich ramionach.

Dziękuję Ci, Jezu, za to, że
tak bardzo mnie kochasz.

Akant : Ewa Furmańska

Szczęściem jest być
Blisko Ciebie.
Zachwytem witać
Każdy nowy dzień.
Marzenia snuć
Na niedaleką przyszłość.
Wieczorami Biblię czytać.
Swoimi słowami
Modlić się szczerze.

Szczęściem jest liczyć
Na Twoją pomoc
W każdej potrzebie.
Być wysłuchaną
W zdrowiu
Chorobie
Dostatku i biedzie.

Akant : Ewa Furmańska

Ewa Furmańska Ewa Furmańska  urodziła się 20.12.1977 r. w Mińsku Mazowieckim. W 2000 r. ukończyła pedagogikę w zakresie pracy socjalnej w Warszawie.
Jako wieloletnia wolontariuszka pomagała potrzebującym, odwiedzała osoby starsze w Domach Pomocy Społecznej, organizowała wieczory poezji niosące ukojenie i nadzieję.

Pierwsze wiersze autorki powstały w szkole podstawowej. Wiersze zaczęła pisać w liceum, kiedy to poszukiwała Boga, prawdziwej przyjaźni, bezwarunkowej miłości i sensu życia. Zadebiutowała w 2008 roku tomikiem pt. „Odnalazłam szczęście w Tobie” W 2013 r. wydała poetycką  miniaturę pt. „Ukojeniem jesteś…”, którą zilustrowała własnymi zdjęciami. Jej pasje to: poezja, fotografia, rękodzieło, florystyka oraz gotowanie. Inspiracje do pisania wierszy czerpie z osobistej relacji z Bogiem, Biblii, refleksyjnej muzyki i piękna, które zachwyca jej duszę.

Motto artystyczne poetki to słowa Paula Claudela: „W każdej rzeczy jest ukryta melodia i świat zaczyna śpiewać, gdy uchwycisz słowo, które zachwyca.”

Ostatnie utwory:

Wypijam samotność do dna

***

***

Modlitwa

***

***

Zobacz wszystkie wiersze Ewa Furmańska

 

 

Do góry