Emilia Moniuszko-Kwiecińska

W Łebie, gdzie do morza blisko
Nagle zahuczało
Bo zerwało się wietrzysko
Drzewa połamało
Chłop co tu uprawia rolę
Właśnie ziemie orze
Wtargnął wiatr na jego pole
Gdy chłop sypał zboże
– W tę pogodę praca marna
W mig pomyślał sobie
– Porozwiewa wszystkie ziarna
Wiem, co teraz zrobię
Chłop intruza chce wygonić
Lecz złapać nie może
Ziarno próbuje zasłonić
Wieje coraz gorzej
Więc za wiatrem w pogoń leci
Bardzo jest uparty
Sypnął wiatr mu w oczy śmieci
Zły chłop nie na żarty
Teraz skacze tak jak żaba
Potknął się i leży
Patrzy z okna jego baba
Lecz oczom nie wierzy
Zobaczył to również kowal
– Co ten Chłop tak skacze ?
Wygląda jakby zwariował …
Chyba … nie inaczej”
Z ziarnem w koło wiatr wiruje
W uszy Chłopu dmucha
I go strasznie denerwuje
Taka zawierucha
Pędzi dalej wiatr wytrwale
Jest już w Terespolu
Chłop mu nie odpuści wcale
Szuka wiatru w polu

Akant : Emilia Moniuszko-Kwiecińska

Emilia Moniuszko-Kwiecińska Pochodzi z Warszawy. Ukończyła studia z zakresu psychologii i ekonomii. Prowadziła zajęcia dla dzieci i szkolenia dla dorosłych. Od kilkunastu lat pracuje w korporacjach. Między domem a pracą znajduje czas na poezję.
Dla swoich dzieci pisze wiersze i teksty piosenek.

Sztuka pt. „Przyjaciel” na podstawie jej scenariusza zdobyła w tym roku dwie nagrody:

– I miejsce w Przeglądzie Artystycznego Dorobku
Dzieci i Młodzieży w Krynicy – Zdroju (PADDIM) –
maj 2014 r.
– III miejsce w Przeglądzie Karuzela Marzeń 2014
w Michałowicach – czerwiec 2014 r.

Jest również autorką satyry dla dorosłych (fraszki, limeryki, lepieje, altruitki). Jej utwory zostały opublikowane w antologii warszawskiej grupy poetyckiej „Akant”, do której należy od 2012 roku.

Ostatnie utwory:

Wiatr

Zobacz wszystkie wiersze Emilia Moniuszko-Kwiecińska

 

 

 

Do góry